ایا میدانیددریای mazanderan
رژيم حقوقي درياي مازندران، بر پايه دو قرارداد «دوستي» (1300 خورشيدي / 1921 ميلادي) و «بازرگاني و درياپيمايي» (1319 خورشيدي / 1940 ميلادي)، ميان دولت هاي ايران و اتحاد جماهير شوروي سابق استوار است.
بر پايه فصل يازدهم قرارداد «دوستي» هر دو دولت از حق برابر کشتيراني آزاد در درياي مازندران برخوردار هستند و در قرارداد «بازرگاني و درياپيمايي» به حق بهره گيري يکسان و انحصاري دو دولت از اين دريا، چه از نظر کشتيراني (ماده 13) و چه از نظر استفاده از منابع طبيعي (بند 4 ماده 12)، به گونه يي روشن و غيرقابل تغيير اشاره شده و از آنجا که تحديد حدودي در درياي مزبور ميان ايران و شوروي به عمل نيامد، مالکيت و حاکميت دو دولت بر اين دريا به گونه مشاع و برابر است.
در سال 1370 (1991 ميلادي) با فروپاشي اتحاد شوروي، از آن 15 واحد سياسي سر برآوردند که رهبران همه آنها - از جمله چهار جمهوري پديدآمده در کنار درياي مازندران (فدراسيون روسيه و جمهوري هاي قزاقستان، ترکمنستان و آذربايجان «اران») - بر پايه اصل پذيرفته شده «جانشيني دولت ها» در حقوق بين الملل، طي دو نشست در آلماتي (پايتخت وقت قزاقستان - 1370) و مينسک (پايتخت بلاروس - 1373)، اعلام کردند که به عنوان ميراث بران اتحاد شوروي همه قراردادها و تعهدهاي اتحاد مزبور - از جمله قراردادهاي 1921 و 1940 - را به رسميت شناخته و محترم مي دارند. از اين رو اين همسايگان آبي ما، تنها مالکيت و حاکميت 50 درصد از درياي مازندران را به گونه مشاع در اختيار دارند و مي بايست نخست بر سر تقسيم آن در ميان خود به توافق برسند و سپس با ايران بر سر تعيين رژيم حقوقي نوين درياي مازندران به گفت وگو بنشينند.
+ نوشته شده توسط محمد رضا در شنبه سی و یکم فروردین 1387 و ساعت
12:54 |